Obejrzenie przełyku, żołądka i dwunastnicy giętkim endoskopem oraz pobranie wycinków do histopatologii — bez otwierania brzucha. Dla zwierząt z przewlekłymi wymiotami lub biegunką.
Gastroskopia to badanie, w którym przez pysk wprowadzamy giętki endoskop z kamerą i oglądamy na ekranie błonę śluzową przełyku, żołądka i początkowego odcinka jelita cienkiego. Widzimy zaczerwienienia, nadżerki, wrzody, guzy, zwężenia, ciała obce i pasożyty — zmiany, których nie pokazuje ani RTG, ani USG.
Najważniejszą częścią badania są biopsje: przez kanał endoskopu wprowadzamy kleszczyki i pobieramy kilkanaście drobnych wycinków śluzówki z żołądka i dwunastnicy. Trafiają one do badania histopatologicznego, które odróżnia przewlekłe zapalenie jelit od chłoniaka, wykrywa zakażenia i pozwala dobrać leczenie. Bez wycinków wiele przewlekłych chorób przewodu pokarmowego pozostaje „leczonych na ślepo”.
Badanie wykonujemy w znieczuleniu ogólnym z intubacją — zwierzę nie odczuwa dyskomfortu, a drogi oddechowe są zabezpieczone. Jest małoinwazyjne: pacjent wraca do domu tego samego dnia i zwykle je już wieczorem.
Gastroskopię proponujemy przy wymiotach lub biegunkach trwających ponad 3–4 tygodnie, które nie reagują na dietę i leczenie zachowawcze, przy spadku wagi bez wyjaśnienia, krwi w wymiotach lub smolistym kale, trudnościach w połykaniu, ślinieniu i cofaniu niestrawionego pokarmu, a także przy podejrzeniu ciała obcego lub wrzodów po lekach.
Jest też metodą leczniczą: pozwala usunąć ciało obce z przełyku lub żołądka, poszerzyć zwężenie przełyku balonem lub założyć sondę do karmienia.
Endoskopia jest badaniem końcowym, nie pierwszym. Wcześniej wykonujemy morfologię, biochemię, badanie kału (pasożyty, Giardia), często testy specyficzne (TLI, folian, kobalamina, lipaza trzustkowa — wysyłkowo), USG jamy brzusznej i próbę diety eliminacyjnej. Dopiero gdy to nie daje odpowiedzi lub USG pokazuje zmiany w ścianie jelit, endoskopia ma największą wartość.
Do znieczulenia obowiązuje kwalifikacja według STD-01 (badanie kliniczne, krew, skala ASA, u starszych pacjentów RTG klatki lub echo). Zwierzę musi być na czczo 12 godzin (u kotów 8–12) — resztki jedzenia w żołądku uniemożliwiają ocenę śluzówki; wodę odstawiamy 2 godziny przed.
Pacjent przyjeżdża rano na czczo. Po premedykacji i założeniu wenflonu wprowadzamy znieczulenie ogólne z intubacją; monitorujemy EKG, saturację, kapnografię, ciśnienie i temperaturę (STD-02). Zwierzę leży na lewym boku. Endoskop wprowadzamy przez pysk, oglądamy przełyk, wpust, cały żołądek (także w „odwróconym” ujęciu, żeby zobaczyć wpust od wewnątrz), odźwiernik i dwunastnicę. Obraz nagrywamy i robimy zdjęcia do dokumentacji.
Następnie pobieramy wycinki kleszczykami biopsyjnymi — zwykle 8–12 z żołądka i 8–12 z dwunastnicy, bo zmiany bywają ogniskowe. Jeśli jednocześnie wykonujemy kolonoskopię (podejrzenie choroby całego jelita), robimy to podczas tego samego znieczulenia. Badanie trwa 30–60 minut; z zabiegiem usunięcia ciała obcego lub poszerzaniem przełyku dłużej.
Wybudzenie odbywa się w szpitalu pod obserwacją. Do domu pacjent wraca tego samego dnia po południu, gdy stabilnie chodzi. Wycinki wysyłamy do histopatologii; wynik przychodzi w 7–14 dni.
Wieczorem po badaniu podaj małą porcję lekkostrawnego jedzenia; niewielkie ślinienie lub pojedyncze odkrztuszenie w pierwszej dobie są normalne. Po biopsjach śluzówka goi się sama w kilka dni — nie ma ran zewnętrznych ani szwów. Kontynuuj dotychczasowe leki, chyba że ustalono inaczej.
Gdy wynik histopatologii przyjdzie, umawiamy wizytę, na której omawiamy rozpoznanie i plan leczenia — dietę, leki przeciwzapalne, suplementację witaminy B12 lub leczenie onkologiczne. Zadzwoń wcześniej przy nasilonych wymiotach, krwi w wymiotach lub kale, braku apetytu ponad dobę lub duszności.
W większości chorób żołądka i dwunastnicy tak — bez otwierania jamy brzusznej i bez tygodni rekonwalescencji. Gdy zmiany są głębiej w jelicie cienkim lub w ścianie jelita poza zasięgiem kleszczyków, potrzebna bywa laparotomia z biopsją pełnościenną — wtedy o tym uprzedzamy.
Około 12 godzin bez jedzenia; wodę odstaw 2 godziny przed przyjazdem. Pełny żołądek uniemożliwia ocenę śluzówki i badanie trzeba by powtórzyć.
Wycinki są wielkości ziarna maku i pobierane z warstwy pozbawionej czucia bólu; zwierzęta jedzą zwykle tego samego wieczoru.
Obraz endoskopowy omawiamy zaraz po badaniu i pokazujemy zdjęcia. Rozpoznanie ostateczne daje histopatologia po 7–14 dniach — dopiero wtedy ustalamy leczenie.
Każdy przypadek prowadzimy indywidualnie — powyższy zakres, wskazania i przebieg mają charakter orientacyjny; dokładny plan diagnostyki i leczenia ustalamy podczas konsultacji. Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji weterynaryjnej.
Zadzwoń lub umów konsultację — plan diagnostyki i leczenia przedstawimy na piśmie, przed decyzją.