Start/Standardy/WET-ANES-02
Procedura kliniczna · WET-ANES-02 · STD-02

Nadzór śródoperacyjny

Od przygotowania stanowiska, przez ciągły monitoring pięciu obszarów w trakcie znieczulenia, po nadzorowane wybudzenie — z progami, które wymagają natychmiastowej oceny.

Właściciel procesu
Lekarz weterynarii odpowiedzialny za znieczulenie
Uczestnicy
Lekarz operujący, anestezjolog / prowadzący znieczulenie, technik-asystent monitorujący
Cel
Wczesne wykrycie i korygowanie zaburzeń utlenowania, wentylacji, perfuzji, czynności serca, głębokości znieczulenia oraz termoregulacji
Zakres
Od przygotowania pacjenta i podania premedykacji, przez indukcję i okres śródoperacyjny, do zakończenia nadzorowanego wybudzania
Wyposażenie stanowiska
Pulsoksymetr, kapnograf, EKG, pomiar ciśnienia tętniczego, termometr/sonda, monitor wielofunkcyjny · aparat do znieczulenia wziewnego, źródło tlenu, worek oddechowy, ssak, zestaw do intubacji · system ogrzewania śródzabiegowego · endoskop (jeśli dotyczy) · leki ratunkowe, dostęp naczyniowy, płyny infuzyjne, pompa infuzyjna, zestaw resuscytacyjny
Dokumenty
Karta znieczulenia, karta okołooperacyjna, formularz zdarzenia niepożądanego, karta hospitalizacji
Rejestry systemowe
Parametry życiowe, alarmy i odchylenia, podane leki, płynoterapia, interwencje, status wybudzania, osoba monitorująca

Przebieg procedury

Początek — rozpoczęcie przygotowania pacjenta do sedacji lub znieczulenia
1 · Wyznaczenie osoby monitorującej

Lekarz wyznacza osobę odpowiedzialną za monitoring; nie może ona jednocześnie prowadzić zabiegu. Imię i identyfikator wpisuje się do karty znieczulenia

2 · Kontrola stanowiska przed znieczuleniem

Sprawdzenie aparatu anestetycznego, źródła tlenu, układu oddechowego, ssaka, monitorów, ogrzewania i sprzętu resuscytacyjnego. Brak sprzętu krytycznego wstrzymuje rozpoczęcie zabiegu

3 · Ocena wartości wyjściowych

Tętno, oddech, błony śluzowe, CRT, temperatura, nawodnienie, sedacja, ciśnienie, SpO₂ i ETCO₂ — punkt odniesienia dla dalszego monitoringu

4 · Monitoring ciągły — od premedykacji do stabilnego wybudzenia, odczyt co najmniej co 5 minut i po każdym istotnym zdarzeniu
5 · Głębokość znieczulenia

Gałka oczna, odruch powiekowy, napięcie żuchwy, reakcja na bodziec

6 · Układ oddechowy

Częstość, worek oddechowy, drożność rurki, SpO₂, kapnogram, ETCO₂

7 · Utlenowanie

Pulsoksymetria ciągła, jakość fali tętna, położenie czujnika

8 · Układ krążenia

HR, rytm EKG, tętno, ciśnienie (MAP), błony śluzowe, CRT

9 · Temperatura i ogrzewanie

Pomiar ciągły, ogrzewanie dopasowane do ryzyka hipotermii

Wartości w progach prawidłowych?
TAKZapis w karcie znieczulenia, kolejny cykl obserwacji
NIE — odchylenie od normy10 · Reakcja na odchylenie — Potwierdzenie odczytu, zgłoszenie lekarzowi, interwencja (tlen, wentylacja, płynoterapia, farmakoterapia lub wstrzymanie zabiegu), zapis interwencji
powrót do cyklu obserwacji, aż do zakończenia zabiegu
11 · Monitoring wybudzania

Obserwacja do odzyskania świadomości, skutecznej wentylacji, stabilnego krążenia i drożności dróg oddechowych; zapis czasu ekstubacji, pierwszego uniesienia głowy i pozycji mostkowej

Koniec — pacjent stabilny, przekazany do hospitalizacji lub opiekunowi
Parametry monitorowania
ParametrMetodaWartość orientacyjnaPróg wymagający szybkiej oceny
SpO₂Pulsoksymetria>95%<95% utrzymujące się lub nagły spadek
ETCO₂Kapnografia35–45 mmHg>45 mmHg lub <35 mmHg, szczególnie przy zmianie kapnogramu
Częstość oddechówObserwacja, kapnografiaZależna od planu znieczuleniaBezdech, spłycenie oddechu, gwałtowna zmiana trendu
MAPPomiar pośredni lub bezpośredni≥60–70 mmHg<60 mmHg, spadek trendu lub objawy słabej perfuzji
Rytm sercaEKG i palpacja tętnaRytm zależny od gatunku i lekówNowa arytmia, brak zgodności EKG i tętna, gwałtowna brady- lub tachykardia
TemperaturaSonda temperaturyDostosowana do pacjentaSpadek lub wzrost wymagający wdrożenia albo zmiany ogrzewania
Głębokość znieczuleniaOcena kliniczna i parametryOdpowiednia do bodźca chirurgicznegoReakcja bólowo-ruchowa, nadmierne zahamowanie odruchów, niestabilność hemodynamiczna

Procedura opisuje standard postępowania przychodni; o szczegółach kwalifikacji konkretnego pacjenta decyduje prowadzący lekarz.

Wróć do listy procedur