Kwalifikacja do znieczulenia
Jak krok po kroku oceniamy, czy pacjent może bezpiecznie otrzymać znieczulenie — od rejestracji zabiegu, przez ankietę, badanie i klasę ASA, po decyzję, plan anestezjologiczny i kontrolę w dniu zabiegu.
Przebieg procedury
Rejestracja zabiegu
System tworzy sprawę „kwalifikacja anestezjologiczna” powiązaną z pacjentem, właścicielem, planowanym zabiegiem i terminem.
Rejestracja potwierdza dane właściciela, gatunek, rasę, płeć, wiek, masę ciała, mikrochip oraz dane kontaktowe na dzień zabiegu.
Ankieta przedzabiegowa właściciela
Właściciel wypełnia formularz elektronicznie lub w recepcji.
Formularz obejmuje m.in. aktualne objawy, choroby przewlekłe, wcześniejsze znieczulenia i reakcje niepożądane, przyjmowane leki, suplementy, alergie, dietę, wymioty, kaszel, omdlenia, zaburzenia oddawania moczu i kału oraz informacje o ostatnim posiłku i wodzie.
Weryfikacja dokumentacji
Lekarz lub technik przegląda poprzednie wizyty, rozpoznania, hospitalizacje, wyniki laboratoryjne, historię zabiegów oraz uprzednie karty znieczulenia.
System oznacza alertami:
Badanie kliniczne
Lekarz wykonuje i zapisuje pełne badanie pacjenta: stan świadomości i zachowanie, masa ciała, kondycja BCS, temperatura, tętno, oddechy, błony śluzowe, CRT, osłuchanie serca i płuc, nawodnienie, jama ustna, węzły chłonne, brzuch, skóra oraz ocena neurologiczna lub ortopedyczna, gdy wskazana.
Odnotowuje się również stopień stresu i możliwość bezpiecznej obsługi pacjenta. Może to wpływać na wybór premedykacji oraz organizację przyjęcia.
Ocena ryzyka i klasyfikacja ASA
Lekarz przypisuje klasę ASA oraz opisuje ryzyka specyficzne dla pacjenta. Przypisanie statusu ASA powinno następować po analizie wywiadu, badania klinicznego i badań dodatkowych.
Decyzja o badaniach dodatkowych
Lekarz wybiera pakiet badań zgodnie z wiekiem, gatunkiem, planowanym zabiegiem, klasą ASA i wykrytymi nieprawidłowościami.
Przykładowe zlecenia: morfologia, biochemia, elektrolity, glukoza, badanie moczu, ciśnienie tętnicze, koagulogram, EKG, RTG klatki piersiowej, echo serca lub USG.
Przy podejrzeniu choroby serca lub oddechowej wskazana może być dalsza ocena obrazowa oraz EKG lub echokardiografia.
U pacjentów geriatrycznych szczególne znaczenie ma ocena nerek i funkcji serca, a przy chorobach układu krążenia lub oddechowego można rozważyć preoksygenację.
Decyzja powinna zawierać uzasadnienie, ocenę ryzyka, wymagane działania oraz osobę odpowiedzialną za ich wykonanie.
Plan anestezjologiczny
Lekarz określa: cel procedury, przewidywany czas, schemat premedykacji, analgezji, indukcji, podtrzymania, płynoterapii, zabezpieczenia dróg oddechowych, monitoringu i rekonwalescencji.
W planie wskazuje się osoby odpowiedzialne: lekarza wykonującego zabieg, osobę indukującą, osobę monitorującą i osobę nadzorującą wybudzenie.
Instrukcja dla właściciela
Właściciel otrzymuje instrukcję przygotowania pacjenta, w tym godzinę przyjęcia, zasady głodówki, informację o podawaniu leków oraz dane kontaktowe do placówki.
Dla zdrowych psów i kotów zaleca się zwykle ograniczenie pokarmu przez co najmniej 6 godzin przed znieczuleniem, natomiast woda nie powinna być rutynowo ograniczana aż do czasu bezpośrednio przed premedykacją; zasady mogą się różnić u pacjentów szczególnego ryzyka.
Zgoda świadoma
Lekarz omawia z właścicielem zakres procedury, korzyści, ryzyka, możliwe powikłania, alternatywy, planowane badania i przybliżone koszty.
Właściciel podpisuje zgodę na znieczulenie, zabieg oraz ewentualne działania ratunkowe w granicach określonych w formularzu.
System rejestruje datę, godzinę, osobę udzielającą informacji, wersję formularza i podpis.
Kontrola w dniu zabiegu
Personel potwierdza tożsamość pacjenta, aktualną masę ciała, status głodówki, ostatnie podane leki, zmianę objawów i kompletność zgody.
Lekarz powtarza kluczową ocenę kliniczną, szczególnie gdy od poprzedniego badania minęło więcej czasu lub stan pacjenta się zmienił.
- Pacjent
- Luna, pies, samica kastrowana, 8 lat, 18,4 kg
- Planowany zabieg
- usunięcie guza skóry
- Wywiad
- właściciel nie zgłasza kaszlu, wymiotów ani omdleń; leczona przewlekle z powodu niedoczynności tarczycy; bez wcześniejszych powikłań po znieczuleniu.
- Badanie
- pacjent stabilny, BCS 6/9, szmer sercowy II/VI, pozostałe parametry bez istotnych odchyleń.
- Badania
- morfologia i biochemia; dodatkowo pomiar ciśnienia oraz echo serca z powodu szmeru.
- Klasa ASA
- II–III, do ostatecznego potwierdzenia po badaniach.
- Decyzja
- zabieg odroczony do uzyskania i interpretacji echa serca; po akceptacji wyników — plan znieczulenia z rozszerzonym monitorowaniem krążeniowo-oddechowym.
- Status systemowy
- Wymaga badań uzupełniających
Procedura opisuje standard postępowania przychodni; o szczegółach kwalifikacji konkretnego pacjenta decyduje prowadzący lekarz.
Gdzie ta procedura obowiązuje
Kwalifikacja do znieczulenia ogólnego
Badanie, wyniki krwi i ocena ryzyka w skali ASA przed każdą narkozą — zgodnie z naszym standardem STD-01. Dzięki temu znieczulenie planujemy pod konkretnego pacjenta.
Znieczulenie ogólne z monitoringiem
Znieczulenie wziewne lub złożone prowadzone według standardu STD-02: intubacja, ciągły monitoring parametrów życiowych, ogrzewanie i osobna osoba pilnująca pacjenta przez cały zabieg.
Przygotowanie pacjenta do zabiegu
Wizyta przed zabiegiem: badanie, krew, ocena ryzyka znieczulenia (STD-01) i jasne instrukcje, jak przygotować zwierzę w domu.
Sedacja do badań diagnostycznych
Płytkie, kontrolowane uspokojenie do RTG, USG, opatrunków i pobierania próbek — z monitoringiem, odwracalnymi lekami i szybkim wybudzeniem.