Zamknięcie otworu w ścianie brzucha lub krocza, przez który wysuwają się narządy. Planowo przy małych przepuklinach, pilnie — gdy uwięźnięte jelito lub pęcherz zagrażają życiu.
Przepuklina to otwór w powłokach, przez który tkanka tłuszczowa lub narządy wewnętrzne wysuwają się pod skórę. Najczęstsze u psów i kotów są przepukliny pępkowe (wrodzone, u szczeniąt i kociąt), pachwinowe (wrodzone lub nabyte u suk) oraz kroczowe (u starszych niekastrowanych psów, obok odbytu).
Operacja polega na odprowadzeniu zawartości worka przepuklinowego do jamy brzusznej i zaszyciu wrót przepukliny. Przy dużych ubytkach lub przepuklinach kroczowych wzmacniamy ścianę przesunięciem mięśni albo siatką. Przy przepuklinie kroczowej u samca zabieg łączymy z kastracją, bo testosteron jest przyczyną osłabienia mięśni krocza.
Mała przepuklina pępkowa z samą tkanką tłuszczową jest niegroźna i można ją zamknąć przy okazji kastracji. Przepuklina, w której uwięźnie jelito lub pęcherz, jest stanem nagłym — uciśnięty narząd obumiera w ciągu godzin.
Planowo: gdy uwypuklenie jest miękkie, daje się odprowadzić i nie boli, ale rośnie lub jest na tyle duże, że grozi uwięźnięciem. U szczeniąt i kociąt najczęściej podczas kastracji, w jednym znieczuleniu.
Pilnie: gdy uwypuklenie stało się twarde, bolesne, zaczerwienione, nie daje się odprowadzić, a zwierzę wymiotuje, nie oddaje moczu lub kału. W godzinach pracy przychodni zadzwoń i przyjedź od razu.
Badanie kliniczne zwykle wystarcza do rozpoznania, ale USG worka przepuklinowego mówi, co jest w środku — tłuszcz, jelito, pęcherz czy macica — i czy zawartość jest dobrze ukrwiona. To decyduje o pilności i zakresie zabiegu. Przy przepuklinie kroczowej oceniamy w USG także prostatę i pęcherz.
Przy przepuklinach urazowych wykonujemy RTG, żeby wykluczyć przemieszczenie narządów do klatki piersiowej i złamania. Kwalifikacja do znieczulenia według STD-01, z badaniem krwi u pacjentów starszych i wszystkich pilnych.
Pacjent przyjeżdża na czczo. Znieczulenie ogólne wziewne z intubacją i monitoringiem parametrów życiowych (STD-02), leczenie bólu przed rozpoczęciem operacji (STD-04).
Chirurg nacina skórę nad przepukliną, otwiera worek, ocenia zawartość i odprowadza ją do jamy brzusznej; martwicze fragmenty jelita wycina. Następnie zszywa wrota przepukliny mocnym szwem, przy dużych ubytkach wzmacnia ścianę. Przy przepuklinie kroczowej zabieg jest bardziej złożony — odbudowa przepony miednicy z przesunięciem mięśnia i kastracja — i trwa 1,5–2,5 godziny. Prosta przepuklina pępkowa to 20–30 minut.
Wybudzanie na stanowisku szpitalnym. Przy prostych przepuklinach pacjent wraca do domu tego samego dnia; po operacji kroczowej lub uwięźniętej zwykle zostaje na 1–2 doby.
Kołnierz, ograniczenie ruchu przez 14 dni (przy przepuklinie kroczowej — 3–4 tygodnie, z dietą zmiękczającą kał, żeby zwierzę nie parło), leki według rozpiski. Kontrola rany po 2–3 dniach, zdjęcie szwów po 10 dniach.
Zadzwoń, jeśli w miejscu operacji pojawił się obrzęk lub ponowne uwypuklenie, rana wycieka, zwierzę wymiotuje, ma problem z oddawaniem kału lub moczu.
Jeśli jest mała i zawiera tylko tłuszcz, można ją obserwować i zamknąć przy okazji kastracji. Rosnąca lub duża wymaga zamknięcia wcześniej.
Przy pępkowej i pachwinowej nawroty są rzadkie. Przy kroczowej ryzyko nawrotu jest wyższe; kastracja i ograniczenie parcia po zabiegu wyraźnie je zmniejszają.
Przepukliny pępkowe i pachwinowe mają komponentę dziedziczną. Zwierzęta z przepukliną wrodzoną nie powinny być używane w hodowli.
Uwypuklenie robi się twarde, bolesne, nie daje się wcisnąć, skóra nad nim czerwienieje, zwierzę jest niespokojne lub wymiotuje. To sytuacja na natychmiastowy przyjazd.
Każdy przypadek prowadzimy indywidualnie — powyższy zakres, wskazania i przebieg mają charakter orientacyjny; dokładny plan diagnostyki i leczenia ustalamy podczas konsultacji. Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji weterynaryjnej.
Zadzwoń lub umów konsultację — plan diagnostyki i leczenia przedstawimy na piśmie, przed decyzją.