Znieczulenie wziewne lub złożone prowadzone według standardu STD-02: intubacja, ciągły monitoring parametrów życiowych, ogrzewanie i osobna osoba pilnująca pacjenta przez cały zabieg.
Znieczulenie ogólne to kontrolowany stan, w którym pies lub kot nie czuje bólu, nie ma świadomości i nie porusza się, a jego oddech, krążenie i temperatura są przez cały czas nadzorowane. Nowoczesna narkoza nie polega na jednym zastrzyku: składa się z premedykacji (leki uspokajające i przeciwbólowe), indukcji (zaśnięcie), intubacji i podtrzymania na gazie anestetycznym z tlenem, a na końcu — kontrolowanego wybudzenia.
Kluczowy jest monitoring. Na naszym stanowisku anestezjologicznym pacjent jest podłączony do EKG, pulsoksymetru (saturacja), kapnografu (dwutlenek węgla w wydychanym powietrzu — najczulszy wskaźnik, czy oddech jest wystarczający), pomiaru ciśnienia i temperatury. Parametry zapisywane są co 5 minut w karcie znieczulenia zgodnie ze standardem STD-02. Osoba prowadząca znieczulenie zajmuje się wyłącznie pacjentem, nie operuje.
Ból leczymy wielotorowo (standard STD-04): łączymy opioidy, leki przeciwzapalne i blokady miejscowe, dzięki czemu można stosować mniejsze dawki gazu i wybudzenie jest spokojniejsze.
Znieczulenie ogólne jest potrzebne do każdej operacji (kastracja, usuwanie guzów, ortopedia, zabiegi na jamie brzusznej), do zabiegów stomatologicznych z RTG zębów i skalingiem oraz do niektórych badań, które wymagają pełnego bezruchu — endoskopii, biopsji, badań obrazowych u niespokojnych pacjentów.
Każde znieczulenie poprzedza kwalifikacja (STD-01). Bez badania i wyników krwi nie znieczulamy planowo.
Każdego pacjenta kwalifikujemy według STD-01: badanie kliniczne, morfologia i biochemia z naszego laboratorium, a u seniorów, ras ryzyka i pacjentów ze szmerem serca — echokardiografia i EKG. Na tej podstawie ustalamy klasę ASA i indywidualny protokół.
Bezpośrednio przed zabiegiem ponownie sprawdzamy temperaturę, tętno, oddech i nawodnienie oraz wypełniamy kartę kontrolną (STD-03): tożsamość pacjenta, rodzaj zabiegu, alergie, sprawdzenie sprzętu i leków ratunkowych.
Po przyjęciu pacjent dostaje premedykację — zastrzyk z lekiem uspokajającym i przeciwbólowym, po którym zaczyna się rozluźniać. Zakładamy kaniulę dożylną, którą przez cały czas podajemy płyny i przez którą w razie potrzeby możemy natychmiast podać leki. Wygalamy i przygotowujemy pole operacyjne (aseptyka według STD-05).
Indukcję wykonujemy lekiem dożylnym, po czym wprowadzamy rurkę intubacyjną do tchawicy i podłączamy zwierzę do aparatu z izofluranem lub sewofluranem w tlenie. Pacjent leży na macie grzewczej, jest podłączony do monitora. Anestezjolog zapisuje parametry co 5 minut, dostosowuje głębokość znieczulenia i reaguje na spadki ciśnienia, temperatury lub saturacji. Czas trwania zależy od zabiegu: od 20–30 minut przy kastracji kocura po 2–3 godziny przy skomplikowanej ortopedii.
Po zakończeniu gaz jest wyłączany, a pacjent oddycha czystym tlenem, aż zacznie przełykać — wtedy usuwamy rurkę. Wybudzenie odbywa się w ogrzewanym boksie szpitalnym pod obserwacją, z kontrolą temperatury i bólu. Przy większości zabiegów zwierzę wraca do domu tego samego dnia po południu; po dużych operacjach zostaje na noc na zasadach ustalonych przez prowadzącego lekarza.
Przez pierwszą dobę zwierzę może być senne, chwiejne i mniej chętne do jedzenia — to normalne. Podaj lekki posiłek wieczorem, zapewnij ciepłe, spokojne miejsce i nie zostawiaj psa czy kota bez nadzoru na schodach ani na wysokich meblach. Leki przeciwbólowe podawaj dokładnie według rozpiski, nawet jeśli zwierzę wygląda dobrze.
Zadzwoń, jeśli po 24 godzinach pacjent nadal nie je, wymiotuje, oddycha z wysiłkiem, ma blade dziąsła albo nie oddaje moczu. Kontrola pozabiegowa zwykle po 2–3 dniach i przy zdejmowaniu szwów.
Każde znieczulenie niesie ryzyko, ale przy kwalifikacji, intubacji, ciągłym monitoringu i ogrzewaniu jest ono u zdrowych zwierząt bardzo niskie. Największe ryzyko dotyczy pacjentów z nierozpoznanymi chorobami — dlatego badamy przed zabiegiem.
Nie. W znieczuleniu ogólnym zwierzę nie ma świadomości ani czucia bólu, a leki przeciwbólowe podajemy jeszcze przed rozpoczęciem operacji i kontynuujemy po zabiegu.
Wiek sam w sobie nie jest przeciwwskazaniem. Liczy się stan serca, nerek i wątroby, który sprawdzamy przed zabiegiem. Seniorzy dostają dostosowany protokół i intensywniejsze wsparcie płynami i ciepłem.
Pacjent zwykle podnosi głowę w ciągu 15–30 minut od wyłączenia gazu, a chodzi w miarę pewnie po 2–4 godzinach. Pełne otrzeźwienie następuje do następnego dnia.
Z reguły nie — pacjent w tej fazie potrzebuje ciszy i nadzoru zespołu. Zadzwonimy, gdy będzie stabilny, i ustalimy godzinę odbioru.
Każdy przypadek prowadzimy indywidualnie — powyższy zakres, wskazania i przebieg mają charakter orientacyjny; dokładny plan diagnostyki i leczenia ustalamy podczas konsultacji. Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji weterynaryjnej.
Zadzwoń lub umów konsultację — plan diagnostyki i leczenia przedstawimy na piśmie, przed decyzją.