Skręt żołądka (GDV) — operacja ratująca życie

Na czym polega

Skręt żołądka (GDV, gastric dilatation-volvulus) to sytuacja, w której żołądek wypełnia się gazem i treścią, a następnie obraca wokół własnej osi. Skręcony żołądek zamyka sobie wejście i wyjście, uciska duże naczynia krwionośne i odcina własne ukrwienie oraz ukrwienie śledziony. W ciągu godzin rozwija się wstrząs, martwica ściany żołądka i zaburzenia rytmu serca.

To jedna z najbardziej czasochłonnych operacji ratunkowych w chirurgii psów, ale też jedna z tych, w których czas od pierwszych objawów do stołu operacyjnego najbardziej przekłada się na rokowanie. Bez operacji GDV kończy się śmiercią niemal w każdym przypadku.

W naszej przychodni leczenie GDV to protokół, nie improwizacja: stabilizacja i dekompresja rozpoczynają się w momencie przyjęcia, sala operacyjna jest przygotowywana jeszcze przed przyjazdem pacjenta — dlatego prosimy o telefon w drodze.

Kiedy się stosuje

Natychmiast po pojawieniu się objawów, w godzinach pracy przychodni (pon–pt 9:00–19:00, sob 9:00–13:00). Najbardziej narażone są psy dużych i olbrzymich ras o głębokiej klatce piersiowej — dogi, owczarki niemieckie, bernardyny, wyżły, dobermany — zwłaszcza starsze, karmione jednym dużym posiłkiem i aktywne tuż po jedzeniu.

Poza godzinami pracy nie czekaj do rana: jedź do najbliższej całodobowej lecznicy. GDV liczy się w godzinach, nie w dniach.

Wskazania — objawy, które powinny skłonić do wizyty

• Pies nagle ma wzdęty, twardy jak bęben brzuch.
• Pies próbuje wymiotować, ale nic nie wychodzi albo wychodzi tylko piana.
• Pies intensywnie się ślini, jest niespokojny, kładzie się i wstaje, nie może znaleźć miejsca.
• Oddech jest szybki i płytki, pies stoi z opuszczoną głową i wygiętym grzbietem.
• Dziąsła bledną lub sinieją, pies słabnie, chwieje się albo zapada.
• Duży pies po obfitym posiłku lub po intensywnym ruchu na pełnym żołądku nagle „nie jest sobą”.
• Pies próbuje przyjąć nietypową pozycję, np. "modli się" (przednie łapy na ziemi, zad w górze) z niepokoju i bólu brzucha.

Schorzenia, przy których szczególnie to stosujemy

Diagnostyka przed

Diagnostyka biegnie równolegle ze stabilizacją, nie zamiast niej. Przy przyjęciu oceniamy stan wstrząsu (tętno, kolor błon śluzowych, czas kapilarny, ciśnienie), zakładamy dwa wenflony i rozpoczynamy intensywną płynoterapię. RTG jamy brzusznej w projekcji bocznej potwierdza skręt — obraz jest charakterystyczny — i odróżnia go od samego wzdęcia.

Badanie krwi (w tym mleczany, elektrolity, morfologia) ocenia głębokość wstrząsu i ryzyko znieczulenia; EKG wykrywa zaburzenia rytmu jeszcze przed zabiegiem. USG służy pomocniczo, np. do oceny ukrwienia śledziony.

Jak przebiega

Opieka po

Po wypisie: dieta lekkostrawna w 3–4 małych porcjach dziennie, spokój i spacery na smyczy przez 2–3 tygodnie, leki według rozpiski. Kontrola rany po 2–3 dniach, zdjęcie szwów po 10 dniach. Kontrolne EKG w pierwszym tygodniu, bo zaburzenia rytmu mogą pojawić się z opóźnieniem.

Zadzwoń natychmiast, jeśli brzuch znów się wzdyma, pies wymiotuje, ma blade dziąsła, jest wyraźnie osłabiony, odmawia jedzenia ponad dobę lub z rany wycieka płyn.

Powrót do normalnej aktywności — biegania, zabawy, wchodzenia po schodach bez ograniczeń — następuje zwykle po 3-4 tygodniach, po potwierdzeniu na kontroli, że rana i szwy wewnętrzne w pełni się zagoiły.

Najczęstsze pytania