Cyfrowe badanie rentgenowskie psa lub kota z opisem na miejscu. Kości i stawy, klatka piersiowa, jama brzuszna, poszukiwanie ciał obcych — zdjęcia w wysokiej rozdzielczości dostępne od razu.
RTG to podstawowe badanie obrazowe: promieniowanie przechodzi przez ciało zwierzęcia, a kości, tkanki miękkie, gaz i płyn pochłaniają je w różnym stopniu, dając obraz w odcieniach szarości. Najlepiej pokazuje kości i stawy, zarys narządów klatki piersiowej i jamy brzusznej, powietrze w miejscach, gdzie nie powinno go być, oraz ciała obce nieprzepuszczalne dla promieni.
Nasz aparat cyfrowy daje obraz na ekranie w kilka sekund, bez wywoływania klisz, w rozdzielczości pozwalającej powiększać detale. Zdjęcia opisuje lekarz od razu, a w trudnych przypadkach konsultujemy je z radiologiem zewnętrznym. Otrzymujesz je w formie cyfrowej, więc możesz je pokazać innemu lekarzowi bez powtarzania badania.
RTG ma swoje granice: nie pokazuje struktury narządów miąższowych (od tego jest USG), a ciała obce z tkaniny czy plastiku bywają niewidoczne. Dlatego często łączymy je z USG.
RTG wykonujemy przy kulawiznach, urazach, podejrzeniu złamań, kaszlu i duszności, wymiotach z podejrzeniem ciała obcego, problemach z oddawaniem moczu (kamienie), bólu kręgosłupa, a także profilaktycznie przed znieczuleniem u starszych pacjentów i w ramach oceny onkologicznej (przerzuty do płuc).
Badanie jest też częścią kwalifikacji do zabiegów ortopedycznych, oceny dysplazji stawów i kontroli gojenia złamań.
Zwykłe RTG nie wymaga przygotowania ani wcześniejszych badań. Przy zdjęciach jamy brzusznej pomaga, jeśli zwierzę jest na czczo i wypróżnione — kał i gaz zasłaniają szczegóły. Badanie kontrastowe (np. pasaż przewodu pokarmowego) wymaga głodówki i ustalenia terminu.
Prawidłowe ułożenie do zdjęcia bywa bolesne lub niemożliwe u przytomnego zwierzęcia — RTG stawów biodrowych, kręgosłupa czy dokładne zdjęcia ortopedyczne wykonujemy w sedacji, po krótkiej kwalifikacji (badanie kliniczne, u starszych pacjentów krew). Dzięki temu zdjęcie jest ostre, w dobrej pozycji i nie trzeba go powtarzać.
Zwierzę układamy na stole w odpowiedniej pozycji — najczęściej w dwóch projekcjach, bo jedno zdjęcie może ukryć zmianę. Przy zdjęciach klatki piersiowej staramy się złapać moment wdechu. Pacjent bez sedacji jest przytrzymywany przez personel w osłonach; opiekunowie nie wchodzą do pracowni ze względu na ochronę radiologiczną. Całe badanie trwa 10–20 minut.
Obraz pojawia się na ekranie natychmiast; lekarz ocenia go od razu i omawia wynik z Tobą na tej samej wizycie. Przy niejednoznacznych zmianach dokładamy projekcje dodatkowe, USG lub zdjęcia kontrolne po kilku dniach — np. przy podejrzeniu ciała obcego niewidocznego bezpośrednio.
Po RTG bez sedacji zwierzę może od razu wracać do normalnych aktywności. Po sedacji przez kilka godzin bywa senne — nie zostawiaj go samego na schodach ani przy wodzie, karm dopiero, gdy jest w pełni przytomne.
Zdjęcia w formie cyfrowej i opis otrzymujesz na wizycie lub mailem. Jeśli wynik wymaga konsultacji radiologa, odpowiedź przekazujemy zwykle w ciągu 1–3 dni roboczych i wtedy ustalamy dalszy plan.
Dawka z pojedynczego badania jest niewielka i bezpieczna. Ochrona radiologiczna dotyczy głównie personelu, który wykonuje badania codziennie — dlatego to my przytrzymujemy pacjenta, nie opiekun.
Do większości zdjęć nie. Sedację stosujemy, gdy pozycja jest bolesna (stawy biodrowe, urazy) albo zwierzę jest zbyt niespokojne, żeby zdjęcie było czytelne.
Tak, w formie cyfrowej — na nośniku lub mailem, wraz z opisem. Możesz je pokazać innemu lekarzowi bez powtarzania badania.
RTG nie pokazuje więzadeł, mięśni ani wczesnych zmian w chrząstce. Kolejnym krokiem jest badanie ortopedyczne w sedacji lub USG.
Każdy przypadek prowadzimy indywidualnie — powyższy zakres, wskazania i przebieg mają charakter orientacyjny; dokładny plan diagnostyki i leczenia ustalamy podczas konsultacji. Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji weterynaryjnej.
Zadzwoń lub umów konsultację — plan diagnostyki i leczenia przedstawimy na piśmie, przed decyzją.