Pobranie fragmentu lub całej zmiany i ocena tkanki przez patologa — ostateczne rozpoznanie typu nowotworu, stopnia złośliwości i czystości marginesów po operacji.
Badanie histopatologiczne to ocena wycinka tkanki utrwalonego, pokrojonego na cienkie skrawki i zabarwionego — pod mikroskopem patolog widzi nie tylko komórki, ale ich układ, naciekanie sąsiednich tkanek, naczynia i granice zmiany. To „złoty standard” rozpoznania nowotworu: określa typ, stopień złośliwości (grading), a przy badaniu całej usuniętej zmiany — czy margines zdrowej tkanki jest wystarczający.
Materiał pobieramy na kilka sposobów: biopsją sztancową (małe „wycinki” skóry o średnicy kilku milimetrów), biopsją nacinającą (fragment większego guza), biopsją wycinającą (cała zmiana) lub biopsją gruboigłową narządów pod kontrolą USG. Wybór zależy od tego, czy rozpoznanie ma poprzedzić operację, czy jest jej podsumowaniem.
Histopatologię wysyłamy do współpracującego laboratorium; wynik przychodzi zwykle w 7–14 dni. W razie potrzeby zlecamy badania dodatkowe (immunohistochemia, ocena marginesów po dobarwieniu), które doprecyzowują rozpoznanie i rokowanie.
Gdy cytologia jest niejednoznaczna lub niewystarczająca do planu (mięsaki, guzy jamy ustnej, guzy narządów wewnętrznych); przed dużym zabiegiem, którego zakres zależy od typu nowotworu; oraz po każdym usunięciu guza — bo bez oceny marginesów nie wiadomo, czy operacja była wystarczająca. Badamy też zmiany usuwane „przy okazji” innego zabiegu, nawet gdy wyglądają niewinnie.
Przed biopsją zwykle mamy już cytologię i wiemy, gdzie i jak pobrać materiał, żeby nie utrudnić późniejszego zabiegu (ważne: kanał biopsji musi być usunięty razem z guzem). Wykonujemy kwalifikację do sedacji lub znieczulenia (STD-01) z morfologią, płytkami i biochemią; przy biopsji narządów — parametry krzepnięcia i USG.
Biopsje sztancowe skóry wykonujemy w znieczuleniu miejscowym lub krótkiej sedacji, z jednym–dwoma szwami na ranę; trwa to około 15–20 minut. Biopsje nacinające większych guzów i wycinające — w znieczuleniu ogólnym z monitoringiem (STD-02) w sali operacyjnej, z zachowaniem aseptyki (STD-05). Biopsje narządów pod USG — w sedacji, z obserwacją po zabiegu.
Materiał opisujemy, oznaczamy marginesy tuszem (żeby patolog wiedział, gdzie była granica cięcia) i wysyłamy z pełnym opisem klinicznym — jakość opisu wpływa na jakość odpowiedzi. Wynik omawiamy na wizycie lub telefonicznie, zapisując wnioski i plan w dokumentacji (STD-06).
Po biopsji: kołnierz lub ubranko do zdjęcia szwów (10–14 dni), rana sucha i czysta, leki przeciwbólowe według rozpiski. Po biopsji narządów — spokojny dzień i obserwacja; zadzwoń, jeśli zwierzę osłabnie lub zblednie.
Na wynik czekamy 7–14 dni; w tym czasie nie podejmujemy decyzji o dalszym leczeniu, chyba że stan pacjenta tego wymaga. Po otrzymaniu wyniku ustalamy: czy potrzebna jest ponowna operacja (margines niepełny), dalsze leczenie, czy tylko kontrole.
Czasem tak — przy małych zmianach skóry. Przy dużych lub źle położonych guzach wcześniejsze rozpoznanie pozwala zaplanować właściwy margines i uniknąć drugiej operacji.
Zwykle 7–14 dni roboczych, przy badaniach dodatkowych dłużej. Wynik omawiamy od razu po otrzymaniu.
Że komórki nowotworowe sięgają linii cięcia i część zmiany mogła pozostać. Wtedy rozważamy poszerzenie blizny lub inne leczenie — decyzję podejmujemy wspólnie.
Zalecamy to zawsze, także przy zmianach „wyglądających łagodnie” — wygląd bywa mylący, a wynik decyduje o dalszych kontrolach.
Każdy przypadek prowadzimy indywidualnie — powyższy zakres, wskazania i przebieg mają charakter orientacyjny; dokładny plan diagnostyki i leczenia ustalamy podczas konsultacji. Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji weterynaryjnej.
Zadzwoń lub umów konsultację — plan diagnostyki i leczenia przedstawimy na piśmie, przed decyzją.