Chirurgiczna korekcja rzepki, która wyskakuje z rowka kości udowej. Zabieg dobierany do stopnia zwichnięcia i budowy kończyny, oceniany na RTG przed i po operacji.
Zwichnięcie rzepki polega na tym, że rzepka — mała kość w ścięgnie mięśnia czworogłowego — wysuwa się z rowka na końcu kości udowej, najczęściej do wewnątrz. Przy małym stopniu zwichnięcia wraca sama, przy dużym pozostaje poza rowkiem na stałe i kończyna zaczyna się krzywić. Skala ma cztery stopnie i to od nich zależy sposób leczenia.
Operacja ma na celu przywrócenie prawidłowego toru rzepki. Zależnie od wyniku badania i RTG łączymy kilka elementów: pogłębienie rowka kości udowej, przesunięcie guzowatości piszczeli (miejsca przyczepu więzadła rzepki) i korektę tkanek miękkich po obu stronach stawu. U psów z dużą deformacją kości udowej może być potrzebna osteotomia korekcyjna.
Efektem jest stabilne kolano, w którym rzepka pracuje we właściwym miejscu, co zatrzymuje postępujące uszkadzanie chrząstki i pozwala zwierzęciu normalnie chodzić.
Zabieg proponujemy przy zwichnięciu 2. stopnia z objawami oraz przy stopniach 3. i 4. — niezależnie od wieku, choć u młodych, rosnących zwierząt wcześniejsza korekcja pozwala uniknąć utrwalenia deformacji. Zwichnięcie 1. stopnia bez objawów zwykle obserwujemy.
Zwichnięcie rzepki często współistnieje z zerwaniem więzadła krzyżowego; wtedy planujemy oba elementy w jednym zabiegu.
Podstawą jest badanie ortopedyczne z określeniem stopnia zwichnięcia oraz RTG cyfrowe obu kolan i całych kończyn tylnych w sedacji — szukamy deformacji osi kości udowej i piszczeli, które trzeba uwzględnić w planie.
Przed zabiegiem wykonujemy kwalifikację do znieczulenia (STD-01): badanie kliniczne i krew.
Pacjent przyjeżdża na czczo. Po premedykacji, blokadzie regionalnej i wprowadzeniu znieczulenia ogólnego zespół monitoruje parametry życiowe zgodnie ze standardem STD-02. Operacja trwa orientacyjnie 60–90 minut: otwieramy staw, pogłębiamy rowek kości udowej, przesuwamy guzowatość piszczeli i mocujemy ją drutem lub śrubą, a na koniec napinamy torebkę stawową po stronie przeciwnej do zwichnięcia. Sprawdzamy tor rzepki w pełnym zakresie ruchu.
Po zabiegu wykonujemy RTG kontrolne. Zwierzę wybudza się w szpitalu z kontrolą bólu; w większości przypadków wraca do domu tego samego dnia wieczorem lub następnego rana.
Przez 4–6 tygodni ruch ograniczony do krótkich spacerów na smyczy, bez skoków i schodów; kołnierz do zdjęcia szwów po 10–14 dniach. Leki przeciwbólowe według rozpiski. Kontrola po 2 tygodniach, RTG kontrolne po 6 tygodniach.
Zadzwoń, jeśli po początkowej poprawie pies znów zacznie „przeskakiwać” lub kolano spuchnie.
Zależy od stopnia zwichnięcia i wieku. Przy 2. stopniu z objawami u młodego psa korekcja zapobiega zwyrodnieniu — decyzję omawiamy po badaniu i RTG.
Często zwichnięcie jest obustronne. Zwykle operujemy najpierw gorszą stronę, a drugą po rekonwalescencji, jeśli daje objawy.
Nawrót jest możliwy, ale przy prawidłowo dobranej technice zdarza się rzadko. Największe znaczenie ma przestrzeganie ograniczeń ruchu w pierwszych tygodniach.
Każdy przypadek prowadzimy indywidualnie — powyższy zakres, wskazania i przebieg mają charakter orientacyjny; dokładny plan diagnostyki i leczenia ustalamy podczas konsultacji. Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji weterynaryjnej.
Zadzwoń lub umów konsultację — plan diagnostyki i leczenia przedstawimy na piśmie, przed decyzją.