Oznaczenia hormonów tarczycy, testy kortyzolowe w kierunku chorób nadnerczy oraz progesteron do planowania krycia i porodu — na miejscu lub wysyłkowo.
Badania hormonalne mierzą stężenie hormonów we krwi i pozwalają rozpoznać choroby gruczołów wewnętrznych oraz zaplanować rozród. Najczęściej oznaczamy: T4 całkowite i TSH (tarczyca u psów i kotów), kortyzol w testach dynamicznych — stymulacji ACTH i hamowania deksametazonem (choroba Cushinga i Addisona), progesteron (moment owulacji u suki, termin porodu, ryzyko poronienia) oraz według potrzeb fruktozaminę, insulinę, estradiol czy testosteron.
Część oznaczeń wykonujemy w naszym laboratorium tego samego dnia (progesteron, T4), bardziej złożone panele wysyłamy do laboratorium referencyjnego. Testy dynamiczne wymagają podania leku i pobrania krwi w ściśle określonych odstępach czasu, dlatego odbywają się w przychodni.
Pojedynczy wynik hormonu rzadko wystarcza do rozpoznania — hormony zmieniają się w ciągu dnia, pod wpływem stresu i innych chorób. Lekarz interpretuje go wraz z objawami i badaniami podstawowymi.
Badania tarczycy zlecamy u psów z otyłością, apatią, wyłysieniami i u kotów seniorów z chudnięciem i wzmożonym apetytem; testy kortyzolowe — przy pragnieniu, „baryłkowatym” brzuchu, cienkiej skórze lub nawracających osłabieniach; progesteron — u suk przed kryciem (od 5.–7. dnia cieczki co 2–3 dni) i w końcowej fazie ciąży, by przewidzieć poród lub zaplanować cesarskie cięcie.
Zwierzęta już leczone (tabletki na tarczycę, trilostan) wymagają kontroli hormonów co 3–6 miesięcy lub po każdej zmianie dawki.
Przed badaniem hormonalnym wykonujemy morfologię, biochemię i często badanie moczu — inne choroby (np. nerek, zapalenia) obniżają T4 i mogą dać fałszywy obraz niedoczynności. Lekarz pyta o leki, bo sterydy, niektóre antybiotyki i leki przeciwpadaczkowe zmieniają wyniki hormonów.
Do testów kortyzolowych zwierzę powinno być na czczo i możliwie spokojne; przy badaniu progesteronu nie ma specjalnych wymagań, ale pobrania trzeba powtarzać w ustalonych odstępach.
Proste oznaczenie (T4, TSH, progesteron) to pobranie krwi podczas zwykłej wizyty; wynik z naszego laboratorium tego samego dnia, wysyłkowy w 1–3 dni. Test stymulacji ACTH: pobranie krwi, zastrzyk, drugie pobranie po godzinie — zwierzę spędza u nas około 1,5 godziny. Test hamowania deksametazonem: pobrania na początku, po 4 i po 8 godzinach — pobyt w przychodni na cały dzień, w spokojnym boksie.
Lekarz omawia wynik telefonicznie lub na wizycie i ustala leczenie bądź kolejne kroki (np. USG nadnerczy w celu rozróżnienia guza przysadki od nadnercza).
Po pobraniu krwi zwierzę wraca do domu bez ograniczeń; po teście z deksametazonem może być przez dobę bardziej spragnione. Jeśli rozpoczęliśmy leczenie, prosimy o dokładne trzymanie się pór leków — kontrolę hormonów wykonujemy zwykle po 4–6 tygodniach, a przy tarczycy pobranie krwi planujemy 4–6 godzin po podaniu tabletki.
Przy planowaniu krycia terminy kolejnych pobrań ustalamy z dnia na dzień; wynik jest tego samego dnia — prosimy o kontakt w sprawie wyniku.
Zalecamy głodówkę 8–12 godzin, bo równocześnie robimy biochemię. Jeśli pies już przyjmuje tabletki na tarczycę, pobranie planujemy 4–6 godzin po dawce.
Test stymulacji ACTH około 1,5 godziny, test hamowania deksametazonem około 8 godzin. Zwierzę czeka u nas w spokojnym boksie; można je odebrać po ostatnim pobraniu.
Zaczynamy około 5.–7. dnia cieczki i powtarzamy co 2–3 dni, aż wynik wskaże owulację. Wtedy wyznaczamy optymalny dzień krycia lub inseminacji.
Tak — kortyzol rośnie przy stresie, a T4 spada przy każdej poważniejszej chorobie. Dlatego badania interpretujemy łącznie z obrazem klinicznym i czasem powtarzamy.
Każdy przypadek prowadzimy indywidualnie — powyższy zakres, wskazania i przebieg mają charakter orientacyjny; dokładny plan diagnostyki i leczenia ustalamy podczas konsultacji. Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji weterynaryjnej.
Zadzwoń lub umów konsultację — plan diagnostyki i leczenia przedstawimy na piśmie, przed decyzją.